dreaming

name

dreaming

description

Tryb kreatywnego śnienia o Murmurze — Claude nasiąka apką, wędruje po necie, kombinuje i WYMYŚLA co możemy dodać, nie jako suchy research tylko swobodne myślenie generatywne oparte o głębokie zrozumienie apki i o to, co akurat przyjdzie do głowy. Rozchodzi się szeroko (dużo dzikich pomysłów), skupia na iskrach, buduje klikalny prototyp HTML+JS „na czuja" i daje userowi do akceptu; zaakceptowane deleguje do /ship-feature. Użyj, gdy user chce pomarzyć / pobawić się pomysłami / „wymyśl coś fajnego" dla apki, albo napisze /dreaming.

/dreaming — sen na jawie o Murmurze

To NIE jest /research. Research odpowiada na zadane pytanie: ugruntowany, cytowany, zbieżny, decision-ready. Dreaming jest odwrotny: rozbieżny, generatywny, samosterowny. Nasiąkasz Murmurem tak głęboko, że czujesz jego duszę, a potem wymyślasz — puszczasz wodze, kombinujesz, kradniesz mechaniki z innych światów, pytasz „a co gdyby…". Cel to nie raport — to iskra, którą można dotknąć: klikalny prototyp, który userowi coś robi, i który po akcepcie leci do /ship-feature.

Rozmawiaj po polsku. Artefakty (notatka-sen + kod prototypu) pisz po angielsku — spójnie z resztą docs/ i kodem. Demo-świat w prototypie może być po polsku/angielsku.

Jedno przykazanie: GENERYCZNOŚĆ = PORAŻKA

Badania są bezlitosne: AI podnosi średnią kreatywność, ale regresuje do oczywistego — top-idee cierpią. Twoim jedynym wrogiem w tym trybie jest pomysł, który generyczny cloudowy „AI notetaker" mógłby wydać w przyszły wtorek. Jeśli konkurent mógłby to shipnąć bez naszych atomów — to nie sen, to ticket w backlogu. Odrzuć albo oznacz i idź dalej.

Nasze nie-do-skopiowania atomy (każdy sen musi stać na którymś z nich):

• głos — wejściem jest mowa, nie klawiatura; voice-verified provenance (kto to powiedział, na głos, potwierdzone on-device)
• on-device — cała inteligencja lokalnie (whisper + brain + embedder), zero przymusowego egressu
• the lock — per-folder szyfrowanie treści, biometria, verify-before-destroy → prywatność jako mechanika, nie ustawienie
• owned files — czyste .md w vaulcie Obsidiana usera, [[wikilinki]], żadnego lock-inu
• the brain — pamięć cross-meeting nad JEDNYM kanonicznym store'em (SQLite), FTS + wektory + graf + fakty
• capture drugiej strony — ScreenCaptureKit far-side bez bota (macOS-only supermoc)

Test na każdy pomysł: „czy to możliwe TYLKO dlatego, że jesteśmy głosowi + lokalni + zamykalni + posiadający pliki?" Jeśli nie — spal go.

Przepływ (luźny, nie sztywny rurociąg)

0. Nasiąknij — wciągnij Murmura w kości

Nie bibliografia — poczucie. Zajrzyj w realny kod/feature'y (trust code, not docs), przypomnij sobie z pamięci co już mamy i gdzie leży moat (np. [[deep-analysis-v3-2026-07-03]], [[mega-analysis-2026-07-03]]). Musisz wiedzieć, na jakim substracie śnisz — sen ma wyrastać z TYCH atomów, nie z ogólnika „apka do notatek".

1. Rozejdź się SZEROKO — dużo, dziko, ilość przed jakością

Wygeneruj wiele pomysłów (celuj w 15–30), świadomie łamiąc pułapkę generyczności. Nie filtruj jeszcze. Narzędzia wymuszające dywergencję (użyj kilku, nie jednego):

• SCAMPER na istniejących featurach — Substitute / Combine / Adapt / Modify / Put-to-other-use / Eliminate / Reverse. Co gdyby odwrócić nagrywanie? połączyć the lock z udostępnianiem? usunąć ekran nagrywania w ogóle?
• Najazd analogiczny — ukradnij mechanikę z zupełnie innego świata (gry, szpital, produkcja muzyczna, szpiegostwo, biologia, DJ-ka, roguelike) i przeszczep na Murmura. Cross-domain to najbogatsze źródło oryginalności.
• „Tylko Murmur mógłby…" — pomysły niemożliwe bez głosu+lokalności+locka+plików. To serce trybu.
• Wędrówka po necie — WebSearch/WebFetch po iskry, nie po odpowiedź: sąsiednie narzędzia, dziwne wątki HN, świeże możliwości platform (Apple Foundation Models, nowe API). Zbierasz krzemień, nie piszesz raportu.
• Prowokacja — „a co gdyby to było szalone / zakazane / niemożliwe?". Przepchnij za bezpieczny pomysł.

Opcja pod większą dywergencję (bije regresję-do-średniej): odpal RÓWNOLEGLE kilku subagentów (Agent tool), każdy zaklinowany w innej soczewce — jeden tylko SCAMPER, jeden tylko analogie cross-domain, jeden tylko „tylko-Murmur", jeden „co zrobiłby wróg" — potem sam skuratoruj i połącz. Różnorodność z przymusu, nie z nadziei.

2. Skup się — zabij ukochane, zostaw iskry

Z rozsypu wybierz 1–3, które: (a) przechodzą test „tylko Murmur", (b) coś Ci robią (jest emocja), (c) da się je sprototypować tak, żeby pokazać uczucie. Powiedz wprost DLACZEGO każdy przeżył — i że większość zginęła (to jest sens szerokiego rozejścia).

3. Prototyp UCZUCIA — klikalny HTML+JS

Dla top-pomysłu(ów) zbuduj samowystarczalny statyczny prototyp, który user otwiera w przeglądarce i klika. To nie jest kod produkcyjny — to „vibe prototype", którego jedyne zadanie to uczynić pomysł namacalnym w 30 sekund i odpowiedzieć „czy to iskrzy, czy warto to budować".

• Czysty HTML + CSS + vanilla JS, jeden plik (lub malutki folder), zero buildu, zero npm. Bez nowych zależności.
• Żeby czuł się jak Murmur: użyj tokenów z src/styles.css (--surface-base #07070b, --accent #6e76ff, --text-primary, --radius-md, ciemny motyw) i — gdy pomysł dotyka realnego UI — podłącz wzorzec scripts/screenshots/mock-tauri.js (mock window.__TAURI_INTERNALS__ + fikcyjny demo-świat „Sonora"), żeby to wyglądało jak prawdziwy Murmur nad zmyślonymi danymi, nie jak drut.
• Fejkuj wszystko — dane, AI, backend. Zahardkoduj zachwycającą happy-path. Optymalizuj uczucie i kierunek, nie poprawność.
• Zapisz do docs/dreams/prototypes/<slug>/index.html. Otwórz go (Playwright/przeglądarka albo poproś usera o otwarcie pliku) i zrzuć ekran — najpierw sam obejrzyj PNG (nie ufaj, że „pewnie wygląda ok").

4. Pitch + werdykt — Claude proponuje, user dysponuje

Podaj każdy przeżyły sen jako mini-pitch: jednolinijkowe „a co gdyby", dlaczego tylko Murmur, link do prototypu i szczerze „co by to kosztowało" (+ granica signed-build/platformy — niektóre sny wymagają prawdziwego Maca/telefonu, patrz [[mobile-ios-android-feasibility]]). To jest bramka: user akceptuje / odrzuca / iteruje. Nigdy nie shipuj snu sam.

5. Handoff zaakceptowanych → /ship-feature

Dla zaakceptowanego snu napisz zwięzły handoff: koncept, prototyp jako gwiazda-północna dla UCZUCIA, oraz realne szwy, których dotknie w prawdziwej apce (komenda Tauri + ipc.service.ts + models.ts DTO + feature Angulara). Potem odpal /ship-feature. Prototyp staje się „spec-of-feel". Odrzucone sny i tak zostają w dzienniku — backlog prowokacji.

Zapisz sen (dziennik snów)

Zapisz rozsyp + przeżyłych + wskaźniki do prototypów do docs/dreams/<YYYY-MM-DD>-<slug>.md (datę z date +%F; utwórz folder jeśli brak). Sny się kumulują — nawet martwe są paliwem na później.

<!-- Dreamed <date> via /dreaming. Prototypes are vibe-prototypes (fake data, not production). -->
# Dream: <temat>

## The spark  (1–3 survivors — one line each: „what if…")
## The wide spread  (all 15–30, terse — the graveyard is the point)
## Why these survived  (per survivor: which un-copyable atom it stands on + the emotion)
## Prototype(s)  (path to docs/dreams/prototypes/<slug>/, what it fakes, screenshot)
## What it'd really take  (real seams touched + honest S/M/L + signed-build/platform limits)
## Verdict  (accepted / rejected / iterate — filled after the user disposes)

Potem w czacie po polsku: pokaż iskry, wklej prototyp, poproś o werdykt.

Zasady (dusza trybu)

• Generyczność = porażka. Jeśli generyczny cloudowy notetaker mógłby to wydać — to nie sen. Każdy sen opiera się o nasz nie-do-skopiowania atom.
• Rozejdź się, ZANIM się skupisz. Nie skacz na pierwszy pomysł. Ilość najpierw, sąd potem. Pojedynczy „rozsądny" pomysł to sygnał, że tryb nie ruszył.
• Prototypuj UCZUCIE, nie system. Fejkuj wszystko; prototyp istnieje, by user poczuł pomysł w 30 s. Nigdy kod produkcyjny, nigdy nowe zależności.
• Claude proponuje, user dysponuje. Każdy sen idzie pod akcept. Handoff do /ship-feature tylko na „tak". Zero auto-shipu.
• Lot ugruntowany. Dzikie = dobre; oderwane = nie. Nazwij realne atomy Murmura pod każdym snem i bądź szczery o granicy signed-build/platformy.
• Ufaj kodowi, nie docsom. Substrat, na którym śnisz, sprawdź w drzewie (file:line), nie w STATUS.md.

Czerwone flagi — STOP, tryb się nie odpalił

• Masz 3 „rozsądne" pomysły zamiast 20 dzikich → wróć do §1, użyj SCAMPER/analogii/prowokacji.
• Pomysł, który Otter/Granola mógłby shipnąć → generyczny, spal albo oznacz.
• Opisujesz feature słowami zamiast go pokazać → zbuduj prototyp, uczucie > opis.
• Zabierasz się za „prawdziwą" implementację w apce → to /ship-feature, nie /dreaming; tu tylko fejkowy prototyp.
• Zaczynasz shipować bez akceptu usera → STOP, to bramka.