القائمة
งานเขียน โหมด exploit — ประกอบวัตถุดิบดิบให้เป็น journey ของ beat โดย ground แต่ละ term ก่อนที่ beat จะพิงมัน
التثبيت باستخدام Codex أو Claude انسخ هذا Prompt والصقه في Codex أو Claude أو مساعد آخر ليراجع صفحة Skill ويثبّتها لك.
استنادا إلى تصنيف SOC المهني
วางแผนงานก้อนใหญ่ — ใหญ่เกินกว่าหนึ่ง agent session จะรับไหว — เป็นแผนที่ร่วมของ ticket สำหรับการ investigate บน issue tracker ของคุณ แล้วไล่ resolve ทีละใบจนกว่าเส้นทางไปยังจุดหมายจะชัด
สร้าง interface design หลายแบบที่ต่างกันสุดขั้วสำหรับ module หนึ่ง โดยใช้ sub-agent แบบ parallel ใช้เมื่อ user อยากออกแบบ API, สำรวจตัวเลือกของ interface, เปรียบเทียบรูปทรงของ module หรือพูดถึง "design it twice"
QA session แบบ interactive ที่ผู้ใช้เล่าบั๊กหรือปัญหาแบบคุยกันธรรมดา แล้ว agent เปิด GitHub issue ให้ พร้อมสำรวจ codebase เบื้องหลังเพื่อเก็บ context และภาษา domain ใช้เมื่อผู้ใช้อยากรายงานบั๊ก ทำ QA เปิด issue แบบคุยกัน หรือพูดถึง "QA session"
สร้างแผน refactor แบบละเอียดที่ซอยเป็น commit เล็ก ๆ ผ่านการสัมภาษณ์ user แล้วเปิดเป็น GitHub issue ใช้เมื่อ user อยากวางแผน refactor สร้าง refactoring RFC หรือแตก refactor ออกเป็นขั้นเล็ก ๆ ที่ปลอดภัย
สกัด glossary ภาษากลางสไตล์ DDD จากบทสนทนาปัจจุบัน พร้อมชี้จุดกำกวมและเสนอ term มาตรฐาน เซฟลง UBIQUITOUS_LANGUAGE.md ใช้เมื่อผู้ใช้อยากนิยามศัพท์ domain สร้าง glossary ทำ terminology ให้แน่น สร้าง ubiquitous language หรือพูดถึง "domain model" หรือ "DDD"
ถามว่า skill หรือ flow ไหนเหมาะกับสถานการณ์ของคุณ เป็น router ที่ครอบ skill ทั้งหมดใน repo นี้
| name | writing-beats |
| description | งานเขียน โหมด exploit — ประกอบวัตถุดิบดิบให้เป็น journey ของ beat โดย ground แต่ละ term ก่อนที่ beat จะพิงมัน |
| disable-model-invocation | true |
ผู้ใช้ได้ส่ง (หรือกำลังจะส่ง) ไฟล์ markdown ที่เป็นวัตถุดิบดิบมาให้ นี่คือโหมด exploit: ช่วงสำรวจจบแล้ว กองวัตถุดิบนิ่งแล้ว — ตัดสินใจเลือกเส้นทางผ่านมัน แล้วขุดจากกองนั้นมาเติมแต่ละ beat
ถ้าผู้ใช้ไม่ได้บอกว่าจะเซฟบทความไว้ที่ไหน ถามครั้งเดียวแล้วจำ path นั้นไว้
จากนั้นเดิน journey ทีละ beat สไตล์ choose-your-own-adventure:
ทุก concept ต้องถูก ground ก่อนที่ beat จะพิงมันได้: คนอ่านต้องรู้มันมาก่อนตั้งแต่ต้น หรือได้เจอมันใน beat ก่อนหน้า beat ที่เอื้อมไปหา concept ที่ยังไม่ grounded จะทำให้คนอ่านหลุด — นั่นคือท่าเดียวที่ journey นี้ห้ามทำ หน่วยที่นับคือ concept ไม่ใช่คำที่ใช้เรียกมัน: beat อาจพิงไอเดียที่คนอ่านไม่มี ทั้งที่ไม่มีศัพท์เทคนิคโผล่มาเลยสักคำ และเมื่อ concept มีชื่อเรียก — มี term — การ ground มันหมายถึงส่งทั้งไอเดียและ term ให้ถึงพร้อมกัน
concept ถูก ground ได้สองทาง:
ดังนั้น beat แต่ละอันทำสองงาน: มัน require concept ที่ grounded แล้ว และมัน ground concept ใหม่ เก็บ running list ว่าอะไร grounded แล้วบ้าง และอัปเดตทุกครั้งที่ beat หนึ่งลงจอด
นี่แหละคือสิ่งที่กำหนดรูปทรงของ choose-your-own-adventure: candidate beat จะไปถึงได้ก็ต่อเมื่อทุกอย่างที่มัน require ถูก ground แล้ว การเลือก beat ที่ ground concept X จะปลดล็อกทุก beat ที่รอ X อยู่ เวลาเสนอ next beat ทุกตัวเลือกต้องไปถึงได้จากเซ็ตที่ grounded อยู่ปัจจุบัน — และบอกด้วยว่าแต่ละอัน ground อะไร เพื่อให้ผู้ใช้เห็นว่ามันเปิดเส้นทางไหนบ้าง
คันโยกใหญ่คือการเลือกว่าอะไรเป็น prerequisite กับอะไรที่จะ ground ภายในตัวบทความ เรียกร้องความรู้ล่วงหน้ามากไปก็กันคนอ่านที่ไม่มีมันออกไป ground ในบทความมากไป beat ช่วงต้นก็จมอยู่กับคำนิยาม ตกลงเรื่องนี้กับผู้ใช้ตอนตั้ง prerequisite และหยิบกลับมาคุยใหม่ทุกครั้งที่ beat ที่น่าหยิบดันต้องใช้ concept ที่ยังไม่มีอะไร ground มันเลย — ทางแก้คือใส่ beat สำหรับ ground ก่อนหน้ามัน หรือเลื่อนขั้น concept นั้นเป็น prerequisite
beat คือหนึ่งการเคลื่อนไหวใน journey มันทำหนึ่งอย่าง — เปิดฉาก ตอกประเด็น ตั้งคำถาม แทรกเกร็ดเล็ก ๆ หรือบิดมุมมอง แล้วมันก็หยุด ทิ้งคนอ่านไว้ที่จุดที่ beat ถัดไปหักเลี้ยวต่อได้
ขนาดของ beat ขึ้นกับสิ่งที่มันต้องการ:
ถ้า "beat" หนึ่งต้องใช้ห้าย่อหน้ากับสามหัวข้อย่อย มันไม่ใช่ beat — มันคือสอง beat ที่ถูกกาวติดกัน แยกมันซะ
ดึงวัตถุดิบจากกองดิบมาเติมแต่ละ beat จะ paraphrase แยกส่วน ประกอบใหม่ หรือ quote ก็ได้ กองวัตถุดิบคือเหมืองหิน
บทความจบเมื่อ journey ครบถ้วน — ไม่ใช่เมื่อกองวัตถุดิบหมด กองส่วนใหญ่จะมีเศษที่ไม่ได้ถูกใช้เหลืออยู่ ไม่เป็นไร นั่นแหละคือประเด็นของการมีวัตถุดิบดิบมากกว่าที่ต้องใช้
