wizard

name	wizard
description	สร้าง bash wizard แบบ interactive ที่พาคนทำ manual procedure ทีละขั้น — setup third-party, migration แบบ one-off, เปลี่ยน state จาก A→B — เปิด URL ให้ เก็บค่า confirm ทุกขั้น แล้วเขียนไฟล์ .env และ GitHub Actions secrets ให้
disable-model-invocation	true

Wizard

wizard คือ bash script ที่พาคนทำ manual procedure ทีละขั้นตอน สำหรับงานที่น่าเบื่อถ้าต้องทำเอง และน่าเบื่อพอกันถ้าต้องอธิบายให้ AI ฟังใหม่ทุกครั้ง มันเปิด URL ให้ทีละอัน บอกชัด ๆ ว่าต้องคลิกอะไร copy อะไร เก็บค่าที่ได้ แล้วเขียนลงที่ที่มันควรอยู่ (.env, GitHub secrets) confirm ทุกขั้น และโชว์ว่าเหลืออีกเท่าไหร่ ตัว wizard อาจใช้ config service ของ third-party, รัน migration แบบครั้งเดียว หรือย้าย project จาก state หนึ่งไปอีก state หนึ่งก็ได้

UX ที่ใช้งานลื่น ๆ ถูกแก้ไว้ให้แล้วใน template.sh — progress พร้อมเวลาที่เหลือ, confirmation gate, การเปิด URL แบบ cross-platform (รวม WSL), การกรอก secret แบบซ่อน, upsert ค่าใน .env แบบ idempotent, การเขียน gh secret/gh variable และสรุปปิดท้าย หน้าที่ของคุณมีแค่ scope ตัว procedure แล้วเขียน stage ของมันเท่านั้น library ที่อยู่เหนือ marker STAGES เหมือนกันทุก wizard — ความสม่ำเสมอนี่แหละคือประเด็น ห้ามแก้มันด้วยมือเด็ดขาด

โดย default wizard เป็นของชั่วคราว — สร้างมาเพื่อรันครั้งเดียว เซฟไว้ใน scratch หรือ path scripts/ แล้วลบทิ้งเมื่องานเสร็จ commit เข้า repo ก็ต่อเมื่อ user อยากได้ setup path ที่ทำซ้ำได้และควรอยู่ใน repo จริง ๆ

ขั้นตอนการทำงาน

1. Scope ตัว procedure

ไล่ให้ครบว่าคนต้องทำ manual step อะไรบ้าง และมีค่าอะไรถูกเก็บระหว่างทาง อ่าน repo ก่อน — อย่าถามทั้งที่ยังไม่มีข้อมูล:

• สำหรับ setup: ดู .env, .env.example, .env.*, README, docker-compose*, config ของ framework และ .github/workflows/* (ทุกจุดที่อ้างถึง secrets.* / vars.* คือค่าที่ wizard ต้อง produce ให้ได้)
• สำหรับ migration หรือ transition: state ปัจจุบัน, state ปลายทาง และ action ที่ย้อนกลับไม่ได้ระหว่างทาง

จากนั้นโชว์รายการ stage ตามลำดับพร้อมค่าที่แต่ละ stage produce ให้ user ดูแล้วขอ confirm — เขาอาจเพิ่ม ตัด หรือสลับลำดับก็ได้

เสร็จเมื่อ: ทุก stage มีชื่อเรียงตามลำดับ และสำหรับทุกค่าที่เก็บ คุณรู้ว่า (a) คนไปเอาค่านั้นมาจากไหน (b) มันถูกเขียนลงที่ไหน (.env, GitHub secret, ทั้งคู่ หรือไม่เขียนเลย — บาง stage เป็น action ล้วน ๆ) และ (c) มันเป็น secret (กรอกแบบซ่อน) หรือ public

2. Map เส้นทางของแต่ละ stage

สำหรับแต่ละ stage เขียนเส้นทางที่คนต้องเดินให้เป๊ะ: เปิด URL ไหน ไปทำอะไรตรงนั้น ค่าโผล่ตรงไหน เอาไปเติม variable ตัวไหน — เช่น "Dashboard → Developers → API keys → Reveal test key → copy" จุดไหนที่คุณไม่รู้ UI ปัจจุบันหรือคำสั่งที่แน่นอนจริง ๆ ให้บอกตรง ๆ แล้วถาม user หรือไปเช็ค docs — ห้ามแต่งขั้นตอนที่อาจไม่มีอยู่จริงขึ้นมาเอง

เสร็จเมื่อ: ทุก stage ไล่ลงมาเป็นคำแนะนำที่เป็นรูปธรรมพอให้คนแปลกหน้าทำตามได้

3. เขียน wizard

copy template.sh ไปที่ target path แทนที่ stage ตัวอย่างด้วย stage หนึ่งอันต่อหนึ่ง step เรียงตามลำดับ dependency ใช้ helper ของ library — stage, say/step, open_url, ask/ask_secret, write_env, set_secret/set_var, pause/confirm — และตั้ง TOTAL_STAGES กับ TOTAL_MINUTES เป็นค่าประเมินที่ตรงกับความจริง (ตัวนี้ขับการแสดงเวลาที่เหลือ)

รักษามาตรฐานที่ template วางไว้: เปิด URL ก่อนค่อยถามค่าของมัน, ใช้ ask_secret กับทุกอย่างที่เป็น secret, write_env ทุกค่าที่ต้อง persist, set_secret เฉพาะค่าที่ CI ต้องใช้จริง และ confirm ก่อนทุก action ที่ย้อนกลับไม่ได้ แต่ละ stage จะเคลียร์หน้าจอให้เห็นเฉพาะ step ปัจจุบัน — จำกัดหนึ่ง stage ให้เหลืองานโฟกัสเดียว จะได้ไม่มีอะไรที่คนต้องใช้เลื่อนหลุดจอไป อย่าแตะ library ที่อยู่เหนือ marker

4. Verify แล้วส่งมอบ

• bash -n <script>; รัน shellcheck ถ้ามี
• chmod +x <script>
• อย่ารัน wizard เองแบบ end-to-end — มันจะเปิด browser และ block รอ input จากคน ให้ trace แบบ static แทน: ทุกค่าจาก step 1 ถูกเก็บและไปลงตรงที่ step 1 บอกไว้ และทุกชื่อใน set_secret ตรงเป๊ะกับ secrets.* ที่ CI อ้างถึง
• บอก user ว่ารันยังไง ถ้ามันเป็น setup path ที่ทำซ้ำได้ ให้ commit แล้วลิงก์จาก README เพื่อให้คนถัดไปรัน script แทนที่จะไปนั่งถาม AI